ขั้นตอนการติดตั้ง PHP5 บน windows

Download PHP5 ที่ http://www.php.net/downloads.php แล้วเลือก PHP 5.2.6 installer หรือใหม่กว่า

เปลี่ยน Destination Folder

เลือก ชนิดของ web server ที่เราติดตั้งไ้ว้

เลือก Folder ที่จะเก็บ configuration file ของ web server นั้นๆ

เลือก features ตามต้องการ

เมื่อติดตั้ง PHP5 เสร็จแล้วให้ทำการสร้าง file phpchk.php ใน folder ที่ติดตั้ง apache2.2/htdocs เพื่อตรวจสอนว่า PHP5 ทำงานร่วมกับ apache2 ได้แล้วหรือไม่ โดยใน file ให้มี code ดังนั้น

<?php

phpinfo();

?>

จากนั้นเปิด browser แล้วพิมพ์เข้าไปที่ <!–[if gte mso 9]> Normal 0 false false false EN-US X-NONE TH MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]–><!–[if gte mso 9]> <![endif]–>http://localhost/phpchk.php

ขั้นตอนการติดตั้ง Apache บน windows

Download Apache2 (Web Server) ที่ http://httpd.apache.org/download.cgi  แล้วเลือก Win32 Binary including OpenSSL 0.9.8i (MSI Installer) สำหรับการใช้ SSL ให้ web server สามารถ ทำงานกับร่วมกับ SSL

 

                                                                                                                                                 

 

 

 

 

 

 

 

 

ระบุชื่อ domain และ server

 

 

 

 

การติดตั้งควรเปลี่ยน PATH ของ Floder เพื่อไม่ให้เป็นค่า default

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อติดตั้งเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราสามารถตรวจสอบว่า web server ทำงานหรือไม่

โดยเปิด Browser พิมพ์คำว่า http://localhost หรือ localhost

 

 

หลักการพื้นฐานของระบบ CDMA

หลักการเบื้องต้นของระบบ CDMA ได้จัดแบ่งความถี่ที่มีอยู่ทั้งหมดออกเป็นช่วง โดยแต่ละช่วงมีความกว้างเท่ากับ 1.25 MHz โดยวิธี CDMA สังเกตว่าคลื่นพาห์หนึ่งความถี่มีขนาดแบนด์วิดท์ที่กว้างกว่าของระบบอื่น ๆ เช่น GSM (200 kHz) มาก ด้วยขนาดแบนด์วิดท์ที่กว้างขนาดนี้ CDMA จึงอนุญาตให้ผู้ใช้โทรศัพท์จำนวนมากจำนวนหนึ่งส่งสัญญาณเสียงลงบนคลื่นความถี่เดียวกันได้ ซึ่งหมายความว่าผู้ใช้ทุกๆ คนที่ใช้คลื่นพาห์เดียวกันจะรบกวนกันในเชิงความถี่ตลอดเวลาการใช้งาน หากแต่ว่าโทรศัพท์แต่ละเครื่องจะสามารถแยกแยะว่าสัญญาณส่วนใดที่เป็นของตนเองได้โดยอาศัยชุดรหัสที่แตกต่างกันในการรับและส่งข้อมูล ด้วยเหตุนี้จึงเรียกระบบนี้ว่า Code Division Multiple Access (CDMA) ชุดรหัสที่ใช้การทำสเปรดสเปกตรัมเหล่านี้มีชื่อว่า PN (Pseudorandom Noise) ซึ่งชุดรหัสแต่ละชุดที่ใช้จะต้องมีคุณสมบัติที่เรียกว่า Orthogonal กับชุดรหัสอื่น ๆ ทั้งหมด

ขั้นตอนการสร้างสัญญาณสำหรับการส่งออกเริ่มด้วยการนำสัญญาณเสียงที่มีอยู่ในรูปของสัญญาณดิจิตอลซึ่งมีอัตราบิตข้อมูลค่อนข้างต่ำ (เช่น 9600 bps) มาคูณกับสัญญาณ PN ซึ่งมีอัตราบิตข้อมูลที่สูงกว่ามาก (1.228 Mcps) ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ ข้อมูลที่อัตราการส่งสูงกว่าสัญญาณเสียงที่ต้องการจะส่งมาก ด้วยเหตุนี้จึงเรียกว่ามีการสเปรดสเปกตรัม (Spread Spectrum) เกิดขึ้นและแบนด์วิดท์ของช่องสัญญาณที่ใช้ในการส่งข้อมูลนี้ก็มีขนาดใหญ่ขึ้นด้วยคือ 1.25 MHz (สัญญาณที่ผ่านกระบวนการสเปรดสเปดตรัมแล้วมักจะใช้ Mcps แทน Mbps) ส่วนที่เครื่องรับสัญญาณที่ปลายทางก็จะทำการดีสเปรด (Despread) สัญญาณที่รับได้เพียงดึงสัญญาณ เสียงกลับคืนมา

ในระบบซีดีเอ็มเอนั้น ในเซลล์ที่อยู่ติดกันสามารถที่จะใช้ความถี่เดียวกันได้ หากพิจารณาจำนวนของผู้ใช้บริการของระบบที่จะรองรับได้นั้น จะมีปัจจัยหลายประการที่มีผลต่อความจุของระบบ เช่น ปริมาณการแทรกสอดระหว่างผู้ใช้งานด้วยกันเอง ความถูกต้องของการควบคุมกำลังของเครื่องลูกข่ายอันเนื่องมาจากปัญหาความใกล้-ไกล

การจัดสรรช่องสัญญาณ FDMA TDMA CDMA

ระบบ FDMA (Frequency Division Multiple Access) ผู้ใช้จะได้รับช่วงความถี่ที่ใช้ในการส่งข้อมูล

ระบบ TDMA (Time Division Multiple Access) ผู้ใช้จะได้รับช่วงความถี่และใช้ช่วงเวลาที่กำหนดในการส่งข้อมูล

ระบบ CDMA ผู้ใช้จะใช้ช่วงความถี่ทั้งหมดและไม่จำกัดช่วงเวลาโดย ส่ง/รับข้อมูลโดยการเข้า/ถอดรหัส

รูปเปรียบเทียบลักษณะการส่งข้อมูลแบบต่างๆ

จุดผลักดันสู่การพัฒนาระบบ CDMA

ปัญหาที่ระบบเซลล์ลูล่าร์ในปัจจุบันประสบคือ การขาดแคลนทรัพยากรด้านความถี่ที่จะเพิ่มจำนวนลูกข่ายที่เติบโตขึ้นอย่างสูงมาก แม้ว่าระบบเซลล์ลูล่าร์จะสามารถทำการเพิ่มความจุของระบบ โดยการนำความถี่กลับมาใช้ใหม่ (Frequency Reused) แต่การลดขนาดเซลล์ (เพื่อเพิ่มความจุของระบบต่อพื้นที่) จะถูกจำกัดให้เล็กได้เหลือเพียงขนาดหนึ่งเท่านั้น เนื่องจากผลกระทบจากการ เกิด Overhead ในช่องการโอนการติดต่อข้ามเซลล์ (hand-off) อีกทั้งการลดขนาดเซลล์นั้นหมายถึงจำนวนสถานีเซลล์ (cellsite) ต่อพื้นที่ที่ต้องเพิ่มมากขึ้น   ทำให้การลงทุนของเครือข่ายสูงขึ้น

การจัดสรรใช้งานช่องความถี่ของระบบเซลล์ลูล่าร์อนาล็อก AMPS จะใช้เทคโนโลยีแบ่งช่องสัญญาณ (Multiple Access) แบบ FDMA (Frequency Division Multiple Access) โดยแบ่งย่านความถี่ออกเป็นช่อง สัญญาณ (Chanel) แต่ละช่องกว้าง 30 KHz และเมื่อมีการกำหนดมาตราฐานดิจิตอลเซลล์ลูล่าร์ USDC(TDMA) ขึ้นบนย่านความถี่เดียวกันนั้น ระบบ TDMA จะทำการเพิ่มประสิทธิภาพการใช้ช่องสัญญาณโดยการใช้เทคนิค TDMA (Time Division Multiple Access)/ FDMA เพื่อแบ่งการใช้ช่องสัญญาณ 30 KHz นั้นออกเป็น 6 ช่วงเวลา (time slot) ทำให้ช่องสัญญาณ 1 ช่อง ของระบบ AMPS เดิมนั้น สามารถรองรับผู้ใช้บริการได้ 3 ราย ดังนั้น เซลล์ลูล่าร์ TDMA จึงมีความจุเพิ่มจากระบบ AMPS เดิม 3 เท่า สำหรับ CDMA นั้นจะมีการใช้งานย่านความถี่ตลอดย่าน โดยการจัดสรรความถี่และจะกระทำโดยการนำข้อมูลเข้ารหัส (Code) ซึ่งรหัสของช่องสัญญาณนั้นจะแตกต่างกัน หลังจากนั้นข้อมูลของทุกช่องสัญญาณจะถูกส่งไปปะปนไปในย่านความถี่เดียวกันใน เวลาเดียวกัน อุปกรณ์ปลายทางที่ใช้รหัสชุดเดียวกบข้อมูลในช่องสัญญาณเท่านั้นจึงสามารถแยก ข้อมูลออกมาได้ หลักการของเทคนิค CDMA สามารถเปรียบได้กับการสนทนาในงานเลี้ยงสังสรรค์ เราสามารถพูดคุยกับคู่สนทนารู้เรื่องได้เนื่องจากสมองของเราสามารถ “แยก” เสียงคู่สนทนาออกจากเสียงสนทนาของคนอื่น ๆ เสียงดนตรี และโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าหากคู่สนทนาแต่ละคู่ใช้ภาษาที่ “แตกต่างกัน” การ “แยก” ข้อมูลสนทนานั้นก็จะทำได้ง่ายขึ้น เนื่องจากค่า Cross-Corrrelation ระหว่างเสียงคู่สนทนาของเรากับเสียงรบกวนอื่นๆ มีค่าต่ำ ดังนั้น รหัสที่ระบบ CDMA ใช้ถูกออกแบบให้มีค่า Cross-Correlation ที่ต่ำ

จุดเด่นของระบบ CDMA คือ ระบบจะมีความทนทานต่อสัญญาณรบกวนสูงมาก ในขณะที่ระบบเซลล์ลูล่าร์ AMPS ต้องการค่า C/I ratio (Carrie/Interference)สูงถึง 18 dB และระบบดิจิตอลเซลล์ลูล่าร์ TDMA ได้กำหนด C/I ratio เท่ากับ 16 dB แต่ระบบ CDMA นั้นสามารถใช้งานในสภาพแวดล้อมที่ค่า C/I ratio ต่ำถึง –18 dB (I/C = dB) เลยทีเดียว จากคุณสมบัติดังกล่าวทำให้ระบบเซลล์ลูล่าร์ CDMA สามารถใช้ความถี่เดียวกันในเซลล์ที่ติดต่อกันได้ อันจะทำให้การใช้ทรัพยากรความถี่สูงกว่าระบบเซลล์ลูล่าร์อื่นๆ นอกจากนี้ ระบบ CDMA จะมีความจุของระบบไม่ตายตัว (Soft Limited Capacity) กล่าวคือจำนวนช่องสัญญาณสูงสุดของแต่ละย่านความถี่ (1.2288 MHz) ใดหนึ่งจะเท่ากับ 55 ช่องสัญญาณ และกลุ่มของช่องสัญญาณเหล่านี้จะอยู่บนย่านความถี่เดียวกัน เมื่อมีการติดต่อใช้ช่องสัญญาณของเครื่องลูกข่ายเพิ่มขึ้น (ไม่ว่าจะเซลล์เดียวกันหรือเซลล์ข้างเคียง) จะเป็นการเพิ่มสัญญาณรบกวนต่อระบบ เนื่องจากการใช้งานของช่องสัญญาณช่องอื่นๆ จะเป็นเสมือนสัญญาณรบกวนต่อช่องสัญญาณใดหนึ่งและส่งผลให้อัตราความผิดพลาด ข้อมูลของทุกๆ ช่องสัญญาณเพิ่มขึ้น